Bütün çocuklar toplanıp gittiler içimden.....
Labirentte kaybolmuş gibiyim....
Buralardan daha önce de geçmiştim ...
Dönüp dolaşıp aynı yere geliyorum ...
Çıkamıyorum işin içinden....
Önümde bir sürü yol var hangisinden gitmeliyim?
Hangisi doğru olan???
Kalbimin sesini dinliyorum...
Sana ulaşıyorum ey sevgili!....
Sıcacık ellerine dokunuyorum, kapıyorum gözlerimi...
Huzur veren kollarında dalıp gidiyorum..
El ele verip aşıyoruz tüm zorlukları, engelleri...
Hep inandım , inanıyorum aşıcaz bu zorlukları da...
Hayat zor levelleri olan bir oyun gibi ...
Ama ne kadar denersen dene ,
Nekadar düşsen , tökezlesende sonuca varırsın ....
Olacak biliyorum sevdiğim...
Sadece zaman , sabır gerekli bize...
Sevgimiz , aşkımızla aşıcaz bütün engelleri...
Yeter ki sen elimi tut , yoruldugun da ben tasırım seni sonra sen beni ....
Güzel günler bizi bekler dayan......
- Nisan 30, 2015
- 10 Comments
