Bugünkü ruh halim karmakarışık....
konuşmak istiyorum ama
canım istemiyor..
Sanki konuşmaya başlayınca sesim kısılıyor gibi...
Kendi sesimi bile duymak istemiyorum ,az kafamı dinlemeliyim,yalnız kalmalıyım sanki...
Ama bir yandan da konuşmam lazım... içimdekileri haykırmam gerek ,bağırıp çağırmam lazım anca öyle rahatlayacağım sanki...
Kalkıp bi su içeyim diyorum sonra bir müzik açıp unutuyorum susuzluğumu...
Sonra acıktım bir şeyler yiyeyim diyorum bir video açıyorum unutuyorum açlığımı....
Şöyle güzel bir kahve yapıp battaniyemi üstüme çekip camın karşısına geçiyor ve etrafta olup biteni izlemeye başlıyorum..
Sokakta oynayan çocuklar,havlayan köpekler,
balkondan seslenen çocuğun annesi,eline ekmek almış evine giden adam...
Hava kararıyor ,herkes evine giriyor ben ise yalnızlığıma gömülüyorum yine bir gün daha....